Il fatto
Il primo brano di Paràulas Cantadas: una poesia mia, messa in musica. Non appartiene a un paese, perché il suo soggetto appartiene a tutta l'isola: la separazione. I figli partiti che tornano solo ad agosto, i genitori che restano. Il ritorno dell'estate, e quello che costa a chi aspetta tutto l'anno.
Il testo
sardo
Cando làmpadas mi giamat
lasso sa tzitade
su coro andat a bellu
inue m'isetat su sole
Sa torrada de s'istiu
(sa torrada!)
sas campanas de mesudie
sa pratza, sas risadas
sos cumpanzos totu a inghìriu
Sa torrada de s'istiu
su fragu de murta e de mare
totu sas jannas abertas
comente bratzos pro m'imprassare
Sa domo de jaja
tenet sa matessi janna
sa figu, sa matessi umbra
ma su tempus est passadu
Chie est partidu, chie abarradu
si mirant chene faeddare
una tassa de binu artziada:
"A custa terra, chi non si podet ismentigare!"
Sa torrada de s'istiu
(sa torrada!)
sas campanas de mesudie
sa pratza, sas risadas
sos cumpanzos totu a inghìriu
Sa torrada de s'istiu
su fragu de murta e de mare
totu sas jannas abertas
comente bratzos pro m'imprassare
E cando benit cabudanni
sa balìgia pranghet a palas de sa janna
mi giro e promito un'àtera borta:
"Torro, mama... torro un'àtera borta"
Sa torrada de s'istiu
(sa torrada!)
sas campanas de mesudie
sa pratza, sas risadas
sos cumpanzos totu a inghìriu
Sa torrada de s'istiu...
bidda mia, iseta·mi un'àtera borta...
Traduzione italiana
Quando giugno mi chiama
lascio la città
il cuore va piano piano
dove mi aspetta il sole
Il ritorno dell'estate
(il ritorno!)
le campane di mezzogiorno
la piazza, le risate
gli amici tutt'intorno
Il ritorno dell'estate
il profumo di mirto e di mare
tutte le porte aperte
come braccia per abbracciarmi
La casa della nonna
ha ancora la stessa porta
il fico, la stessa ombra
ma il tempo è passato
Chi è partito, chi è rimasto
si guardano senza parlare
un bicchiere di vino alzato:
"A questa terra che non si può dimenticare!"
Il ritorno dell'estate
(il ritorno!)
le campane di mezzogiorno
la piazza, le risate
gli amici tutt'intorno
Il ritorno dell'estate
il profumo di mirto e di mare
tutte le porte aperte
come braccia per abbracciarmi
E quando arriva settembre
la valigia piange dietro la porta
mi volto e prometto ancora una volta:
"Torno, mamma... torno ancora una volta"
Il ritorno dell'estate
(il ritorno!)
le campane di mezzogiorno
la piazza, le risate
gli amici tutt'intorno
Il ritorno dell'estate...
paese mio, aspettami ancora una volta...
Le riletture
Il testo non è ancora stato riletto da un parlante. Lo dico perché è vero, e perché sugli altri brani la rilettura c'è stata. Cerco lettori nei circoli sardi — Germania, Francia, Belgio: scrivetemi. Il brano, inoltre, non è nella palette afro house della serie, ed è una scelta.
Fonti
- Dati AIRE, febbraio 2026, ripresi da «La Nuova Sardegna» (22/02/2026)
- A.S.E.I.