logudorese settentrionale
Oh-oh, Tzaramonte / Oh-oh, terra antiga
Oh-oh, monte e memoria / Oh-oh, coro chi cantat
In artu ses nàschidu, tra bentu, pedra e sole
cun ojos dae su monte, chircas mare e amore
Sas baddes ti saludant, su celu ti coronat
e ogni domo antiga una storia nde torrat
Doria ti narait tempus de casteddu e potestade
cando su ferru sonaiat pro defensa e libertade
Subra Santu Matèu sa pedra est ancora viva
ogni muru chi restat una boghe antiga iscrìat
Tzaramonte, Tzaramonte, lughe clara in sa muntagna
terra forte, terra santa, chi su tempus non iscampat
Tzaramonte, Tzaramonte, coro antigu de Sardigna
dae su monte a sa marina, sa memoria ti caminat
Aragonesos in lontanu beniant cun ferro e bandera
ma sa terra non si pieghet cando s'anima est sincera
In sas rugas de su bidda passat ancora sa cantzone
de sos mannos chi campaian cun traballu e devozione
Sa cheja est restada sola subra s'altu de su monte
ma in sa notte, cando cantat, paret viva che una fonte
Ogni pedra tenet nomene, ogni funtana tenet vida
e su populu chi amat mai non perdet sa radighina
No est solu pedra antiga, no est solu casteddu
est sa vida de su pòpulu, est su pane, est su fogu
Est sa manu de sos mannos, est sa boghe de sas mamas
est su passu de sos fizos chi torrant a sas domos
Oh-oh, Tzaramonte, no ti dismentigo
Oh-oh, terra mia, in su coro ti porto
Oh-oh, Tzaramonte, cantamus fin'a manzanu
Traduzione italiana
Oh-oh, Chiaramonti / Oh-oh, terra antica
Oh-oh, monte e memoria / Oh-oh, cuore che canta
In alto sei nato, tra vento, pietra e sole
con gli occhi dal monte, cerchi mare e amore
Le valli ti salutano, il cielo ti incorona
e ogni casa antica riporta una storia
I Doria ti raccontano un tempo di castello e potestà
quando il ferro suonava per difesa e libertà
Sopra San Matteo la pietra è ancora viva
ogni muro che resta scrive una voce antica
Chiaramonti, Chiaramonti, luce chiara sulla montagna
terra forte, terra santa, che il tempo non cancella
Chiaramonti, Chiaramonti, cuore antico di Sardegna
dal monte alla marina, la memoria ti accompagna
Gli Aragonesi in lontananza venivano con ferro e bandiera
ma la terra non si piega quando l'anima è sincera
Nei vicoli del paese passa ancora la canzone
degli avi che vivevano di lavoro e devozione
La chiesa è rimasta sola sull'alto del monte
ma nella notte, quando canta, sembra viva come una fonte
Ogni pietra ha un nome, ogni fontana ha vita
e il popolo che ama non perde mai la radice
Non è solo pietra antica, non è solo un castello
è la vita del popolo, è il pane, è il fuoco
È la mano degli avi, è la voce delle madri
è il passo dei figli che tornano alle case
Oh-oh, Chiaramonti, non ti dimentico
Oh-oh, terra mia, nel cuore ti porto
Oh-oh, Chiaramonti, cantiamo fino al mattino